Koerdische Communisten marscheren door Brussel

Vandaag hebben ongeveer 6.000 Koerden uit verschillende Europese landen door de straten van Brussel gemarcheerd, om hun steun te betuigen voor de Koerdische PKK-leider Abdullah Ocalan. De organisatoren willen dat Europa helpt met het toelaten van een onafhankelijk onderzoek naar de geestelijke gezondheid van Ocalan, die volgens hen gefolterd wordt in de gevangenis op het Turkse eiland Imrali. Maar nog liever zijn vrijlating wordt gevraagd, want dan kan dit terroristisch heerschap verder moord en haat prediken en bloed zaaien.

Toegegeven, de Turkse staat is geen lievertje voor tegenstanders van het regime, maar wie zichzelf tot terrorist verheft, mag niet versteld staan als hij ook ernstig wordt genomen bij ondervraging. Levens hangen er namelijk vanaf, en dan mag het toiletpapier wel een laagje minder tellen.

De PKK is een extreemlinkse terroristische organisatie, die door middel van geweld en moord haar politieke doelstelling wil realiseren, namelijk een onafhankelijke COMMUNISTISCHE Koerdische staat.

De meeste manifestanten kwamen met autobussen uit Duitsland. Ook de Franse, Nederlandse en Belgische Koerdische gemeenschap was vertegenwoordigd. De betoging vertrok om 11 uur aan het Noordstation en ging via de Anspach- en Lemonnierlaan naar de Anderlechtse poort aan het Zuidstation. Daar werd gedanst en gezongen en namen verschillende
organisatoren en sympathisanten het woord op een speciaal podium.

De Belgische politie liet op 11 september een geplande manifestatie tegen moslimfundamentalisme van EU-burgers echter niet toe. Vredig en verkozen door het volk wilden deze betogers hun stem laten horen in het Europese politieke spel. Dat mocht niet, wegens te gevaarlijk voor het Belgische, in het bijzonder Brusselse, regime, dat haar ziel electoraal verkocht heeft aan de nieuwe Belgen.

Twee maten en twee gewichten. Niet EU-burgers die openlijk communisme, moord en terrorisme prediken mogen onder politiebescherming in Brussel betogen en opkomen tegen de Turkse rechtstaat. EU-burgers worden door diezelfde politie hardhandig aangepakt en gevangengenomen, omdat ze een andere politieke mening verkondigen dan het establishment van het Belgisch democratisch totalitarisme, dat geen afwijkende meningen dult.

- Abdullah Öcalan in wikipedia
- De PKK (Koerdische Werkliedenpartij) in wikipedia
- Het aantal doden dat de PKK op haar rekest heeft staan : ca. 37.000 zielen

Varende gevangenissen in Groot-Brittannië

De Britse regering wil varende gevangenissen inzetten in de strijd met de criminaliteit en met het oog op de overvolle gevangenissen in het Verenigd Koninkrijk. Dat moet gebeuren op omgebouwde schepen.

Momenteel vertoeven 81.133 mensen in de cel in het Verenigd Koninkrijk, dat is slechts rond de 1.000 onder de mogelijke celcapaciteit.

Belangenorganisaties hebben reeds hun kritiek geuit op het plan. “Een Spaanse armada van gevangenschepen lost de gevangeniscrisis niet op”, zei Frances Crook, directrice van een federatie voor strafrechthervormingen. Dat is waar. Maar de voorgestelde oplossing evenmin iets. “De enige oplossing is minder mensen te veroordelen.” En dat zal wel bijdragen tot een veiligere samenleving.

Gevangenisschepen zijn een creatief voorbeeld van een noodoplossing, en kan een voorbeeld zijn voor andere maatschappelijke problemen. Asielschepen, Vreemdelingenopvangschepen en ga zo maar door. Die dingen kunnen eenvoudig worden gecontroleerd en in de hand gehouden. En als iemand van zo een gevangenisschip tracht te ontsnappen zal hij niet ver komen. Mooi, mooi.

De linkse kerk vindt dit echter onmenselijk en inhumaan. Wat is er onmenselijker of inhumaner aan een identieke cel, die zich in een schip bevindt in plaats van op de vaste grond? Niets, maar de vrienden van de criminaliteit, d.w.z. hun electoraat, willen ze niets in de weg leggen. Niet de dief is de schuldige, maar de eigenaar, want eigendom is diefstal, en onwil om vrijwillig alles weg te geven was zonder enige twijfel verantwoordelijk voor het ‘criminele’ gedrag in de eerste plaats. Ziek, ziek ziek.

Is Belgium breaking up?

Uit de pen van Pat Buchanan - 28-09-2007 - Townhall

All politics are local, said “Tip” O’Neill.

Not so. It is more true to say that all politics are tribal.

For the 1991 prediction of Arthur Schlesinger — “Ethnic and racial conflict, it now seems evident, will soon replace the conflict of ideologies as the explosive issue of our time” — has proven prophetic.

As Schlesinger was writing, the Soviet Union, a prison house of nations held together by the ideology of Marxism-Leninism, the Red Army, the KGB and the Communist Party, was disintegrating. Out of its carcass came 15 nations. Causes of secession: ethnicity and culture.

At the same time, Yugoslavia crumbled. Slovenes and Croats broke free of Belgrade, and Bosnia was beset by a civil-sectarian war of Croats, Serbs and Muslims. Macedonia seceded, then Montenegro. Now Kosovo, cradle of the Orthodox Serb people, but 90 percent Albanian and Muslim, is moving toward secession.

Yugoslavia, Czechoslovakia and the Soviet Union came apart, after becoming free, confirming what my late friend Sam Francis said: Multiracial, multiethnic, multilingual countries are held together either by an authoritarian regime or an ethnocultural core — as the English have held the United Kingdom together — or they come apart.

Today we see agitation for secession by Scottish nationalists who wish to follow the Irish nationalists of the early 20th century out of the United Kingdom. Which bring us to the point of this column.

Belgium, created by the European powers in 1831, is the likely next nation in Europe to break up — into a Dutch-speaking Flanders in the north, tied to Holland by language and culture, and a Francophone south, Wallonia, tied to France by language and culture.

What puts the breakup of Belgium on the front burner is that this nation of 10 million has been without a government for three months. In June, Yves Leterme, the leader of the Flemish Christian Democrats, won the general election, but was blocked from forming a government by Wallonia, which fears Leterme is a closet nationalist bent on secession.

Belgium is also divided economically and politically. Flanders is wealthy, conservative, capitalist. Wallonia is poor, socialist, statist. As the Flemish 60 percent of the population generates 70 percent of GDP and 80 percent of all exports, it is weary of seeing its taxes — the top rate is 50 percent — going to sustain a socialist Wallonia where unemployment is 15 percent. By one poll, 43 percent of Flemish wish to quit Belgium and go their own way.

What enables Wallonia to block formation of a government is a parliamentary system where Flanders and Wallonia must each assent to any government. Which means that half of the Walloons, 20 percent of Belgium’s population, holds veto power over a national government.

Not only is the parliamentary situation becoming intolerable to Flanders, there is rage over the recent socialist government’s having brought in French-speaking North Africans to give Walloons control of Brussels, which, though in Flanders, has a French-speaking majority.

Heightening the tensions, on Sept. 11, a demonstration was held in Brussels to protest “the Islamization of Europe,” featuring a moment of silence for the victims of 9-11. There, as Washington Times columnist Diana West describes the videotape, “we see black-clad Belgian policemen brutalizing a man in a light-colored suit and tie. His hands are cuffed behind his back, his right elbow is clasped in what is known as an arm-bar hold, and he is being subjected to a genital hold — a vicious grip that, a retired cop friend of mine tells me, would get any American policeman thrown off the force.”

The victim of this police brutality was Frank Vanhecke, president of the Flemish secessionist party Vlams Belang and a member of the European Parliament. Also arrested and beaten was Filip Dewinter, the leading politician of Vlams Belang, which is Belgium’s largest opposition party. This is like having Mitch McConnell beaten up and arrested at a rally on the Washington Mall to protest illegal immigration.

Seemingly condoning what was done to the Vlams Belang leaders, Terry Davis, the secretary general of the Council of Europe, issued a statement declaring, “The freedom of expression and freedom of assembly are indeed preconditions for democracy, but they should not be regarded as a license to offend.”

Are offensive ideas and speech now verboten in the European Union?

While European and U.S. leftists regard Dewinter, Vanhecke and Vlaams Belang as crypto-fascist, as West writes, it was the police conduct that might better be described as “The New Face of Fascism” in Europe. Moreover, West and I have met both men, and neither was wearing jackboots. What they seek is what many Americans seek: the preservation of their country and their unique national identity.

If a party of small-government immigration reformers and defenders of Europe’s unique culture, heritage and identity can be subjected to such treatment by Belgian police and Europe’s elite, we have to ask: Just how democratic is this new European Union, when its own ideology of multiculturalism is challenged by the people in whose name it presumes to speak?

Has the European Union become an enemy of the people it rules?

- Patrick J. Buchanan in wikipedia

Bedreigingen voor criticus van de Belgische ‘monarchie’.

In een vorig leven was kolonel Noël Vaessen privé-secretaris van prins Laurent von Sachsen-Coburg und Gotha. Vandaag is hij niet weg te slaan uit de media in de Lage Landen. Van Noord tot Zuid wordt hij gevraagd om zijn boek ‘Een Prinselijk Proces’ toe te lichten.

Daarin doet Vaessen zijn relaas over het fraudeproces met marinegelden, waarin hij terechtstond en Laurent als getuige werd opgeroepen. Nu hij door het hof vogelvrij werd verklaard, doet hij, in bedekte termen weliswaar, een boekje open over de koninklijke familie.

Het boek, uitgegeven bij Sea-n Publishing, is reeds een bestseller, ondanks alle pogingen van het establishment om het boek uit de rekken te houden en publiciteit te verhinderen. In Vlaanderen is het boek inmiddels aan zijn derde druk toe en zijn volgens de uitgever al 30.000 exemplaren verkocht. De Franstalige versie, ‘Un procès princier’, ligt sinds vorige week in de boekhandels. Daar zijn al 8.000 exemplaren verkocht.

De uitgever laat echter weten dat hij niet mis te verstane bedreigingen heeft ontvangen, gericht aan hem en Vaessen. De bedoeling is dat het boek uit de handel verdwijnt, en er niet meer over wordt gesproken. Ondertussen verschijnt het boek ook in Nederland, en gaat de verkoop gewoon verder.

Dat het Belgische koningshuis het boek niet ziet zitten, is gemakkelijk te verstaan. Een voormalige insider toont ze met de billen bloot. Een zoveelste illustratie van een dynastie van eigenbelang en profitariaat.

De Belgische monarchie ziet dit niet graag. Een stuk kunstmatig importproduct uit Duitsland en Engeland na de creatie van België, is het momenteel aan het vechten voor zijn overleven, dat rechtstreeks verbonden is aan het overleven van België.

België is een illegitieme staat. Ontstaan door een gewelddadige revolutie, tegen alle wettelijke bepalingen in, door een groepje (crypto)-Franse revolutionairen, die eigenlijk liever België bij Frankrijk zagen aansluiten. Een francofiel onafhankelijk België was tweede keus.

De officiële titel van de vorst is dan ook ‘koning der Belgen’ en niet ‘koning van België’. Die laatste titel, legitiem, kon hij ook niet voeren, want die was bezet. Als een onverkozen president van een volkssoevereine staat wordt België nu reeds bijna 200 jaar zwaar onbestuurd, tegen het bonum commune in van zijn bevolking. De aanfluiting van de culturele eigenheid van de meerderheid van de bevolking is nog even levendig, als ze bij het onstaan van de staat was.

Als illegitiem staatshoofd van een illegitieme staat heeft België zijn houdbaarheidsdatum reeds lang overstegen. Het wordt tijd het naar de composthoop van de geschiedenis af te voeren.

1831, 1830, 1815, 1793, 1790, 1789, 1648, 1588, stuk voor stuk revolutionaire én illegitieme momenten in de geschiedenis van de Lage Landen. Wanneer wordt dit onrecht rechtgezet?

- Pragmatieke Sanctie van 1549 in wikipedia (toelichting)
- Pragmatieke Sanctie van 1549 in wikipedia (integrale tekst)

Schaf de stemcomputers af!

In Nederland heeft een adviescommissie onder leiding van Frits Korthals Altes het Nederlandse kabinet geadviseerd de stemcomputers af te schaffen, en terug te keren naar een papieren stemprocedure.

De oud-minister heeft de afgelopen maanden onderzoek gedaan naar het verkiezingsproces in Nederland. Want in Nederland was er grote commotie ontstaan nadat enkele computeramateurs aantoonden dat er grote twijfels waren bij de correctheid van het electronische stemproces.

Verkiezingen met stembiljetten krijgen de voorkeur omdat ze goed te controleren zijn. Bij twijfel over de uitslag van een elektronische telling kunnen de stemmen alsnog handmatig worden geteld, aldus KorthalsAltes. Dat is beter dan de opslag van stemmen in het elektronisch geheugenvan een stemcomputer, dat niet of moeilijk controleerbaar is. Voor verkiezingen via internet vindt de adviescommissie helemaal geen goed woord.

In Nederland had men, in bepaalde stembureaus, nog een veiligheidsgarantie. Na elke electronische stemming kreeg de kiezer een print van zijn stem, die in een urne werd gedeponeerd. Indien er aanwijzingen waren van onregelmatigheden, kon men nog steeds deze urne openmaken, en handmatige controle uitvoeren. Noodzakelijk voor het democratische vertrouwen. Maar niet in België, waar bewust deze controlemaatregel niet werd toegepast.

Een papieren stemprocudure hoeft trouwens niet voor een verlenging van de stemmentelling te zorgen. De telprocedure kan probleemloos electronisch worden gemaakt, aldus de commissie.

In ieder geval zal Nederland de volgende kiesbusgang terug met potlood en papier gaan stemmen. Er zijn teveel objectieve bezwaren tegen een eerlijke, geheime en democratische stembusgang. Ook al is het systeem van stemmen nog zo loepzuiver, als het systeem van stemmentellen dit niet is, sta je nergens.

In België doet men alsof zijn neus bloedt. Terecht kan men zich de vraag stellen waarom? In ieder geval hebben de laatste drie verkiezingen voldoende aanwijzingen gegeven dat het nieuwe systeem van electronisch stemmen bijzonder fraudegevoelig is. En wie zo naïef is te denken dat kiesfraude te onkies is voor de Belgische heren en dames politici, kunnen beter verhuizen. Niets is hen vreemd. Verkiezingen moeten niet enkel eerlijk verlopen, ze moeten ook de indruk geven eerlijk te verlopen. En wie dit afdoet als niet relevant, is niet van goede wil.

- Stemcomputer in wikipedia
- Nederland: Wij vertrouwen stemcomputers niet!
- België: Pour une Ethique du Vote Automatisé (PourEVA)
- Weblog: Verkiezingen in België: Einde van de democratie?

Een begin van gerechtigheid in Cambodja.

In Cambodja is de hoogste, nog levende, leider Rode Khmer, Nuon Chea, gearresteerd. Hij zal nu terechtstaan voor misdaden tegen de mensheid en genocide of massamoord. Hij was de nummer 2 van het regime. Tijdens het kommunistische schrikbewind stierven tussen de 1,5 en 3 miljoen Cambodjanen, vermoord door de staat.

De woning van Nuon Chea werd door Cambodjaanse politieagenten omsingeld. Hij werd door medewerkers van het VN-tribunaal voor de Rode Khmer ondervraagd, waarna hij werd gearresteerd en per helikopter naar Phnom Penh werd overgebracht. Daar zal hij worden berecht door het genocide tribunaal.

Nuon Chea was voor de staatsveiligheid en daarmee voor de vele gruwelijke gevangenissen in het hele land verantwoordelijk. Daar kwamen door folterpraktijken tussen 1975 en 1979 tienduizenden mensen om het leven. Hij stond in de hiërarchie van het regime direct onder de
toenmalige leider Pol Pot en was als ‘Broeder Nummer 2′ bekend. Tot de val van het regime door het Vietnamese leger kwamen naar schatting twee miljoen mensen om het leven - door hongersnood, dwangarbeid, folteringen en executies.

Ter vergelijking. Tijdens het dictatoriale bewind van Augusto Pinochet stierven er, tussen 1973 en 1990 2.300 mensen. Moord en brand wordt door de linkse goegemeente geschreeuwd. De wereld staat op zijn kop als hij in Groot-Brittannië verblijft om geopereerd te worden.

Tezelfdertijd zwijgen deze mensen over Pol Pot en consoorten. En weigeren hen voor de rechtbank te dagen. Tegelijkertijd gaan dergelijke mensen op bezoek in het Cuba van Castro, en het Colombia van Chavez. Blind aan het linkeroog? Neen, een bewuste politiek van misleiding en van twee maten en twee gewichten. Intellectuele oneerlijkheid. Communistische tactiek.

Dit soort van partijen, de PvdA/PTB in België, de PC Lutte Ouvrière in Frankrijk, de SP in Nederland, Die Linke in Duitsland en zo verder, zullen de geschiedenis herhalen, als ze ooit aan de macht komen. En dat is een kwestie van tijd, omdat de burgerbevolking ligt te ronken van genot, en niets liever heeft dan in slaap gewiegd te worden. Mao, Stalin, Hitler, Pol Pot, één strijd!

- Rode Khmer in wikipedia
- Nuon Chea in wikipedia

Gij zult niet gokken! En zeker niet als het om het voortbestaan van België gaat.

De Belgische kansspelcommissie, die toeziet op het gokken en wedden in ons land, stelt vandaag dat gokken op de datum waarop een nieuwe regering gevormd zal zijn, wettelijk verboden is.

Via de goksite Unibet kan iedereen delen in het kolderieke schouwspel van de Belgische politiek, en er zelfs geld mee verliezen of winnen. Maar gokken op een politiek evenement mag niet. Waarom niet, als gokken op een sportief evenement wel mag?

Wat denken de heren en dames politici dat ze zijn? Ongenaakbaar, en te schoon om onderwerp van gokwellust van de bevolking te zijn. Wat zijn politici anders dan de nieuwe keizers, die hun onderdanen voorzien van brood en spelen. Dat dezelfde onderdanen dan een gokje wagen is toch niet te verwonderen. En niets in hun gedrag of hun doen en laten geeft de man en vrouw in de straat de indruk dat het anders is.

Politici gaan plat op de buik liggen voor electoraal gewin, gekocht met belastinggeld door een gelegenheidscoalitie van een numerieke meerderheid van belanghebbenden ten nadele van de numerieke minderheid. In de beschutte werkplaats van de Belgische politiek treden ze dagelijks op ter vermaak van de bevolking. En dan klagen als die bevolking de politici noemt, zoals zij haar alle dagen kunnen zien, als zielige clowns in een tragikomedie. Wie zijn gat verbrand, moet op de blaren zitten.

Wie geen onderdeel is van de oplossing, is een onderdeel van het probleem.

Z.E. Godfried Kardinaal Danneels, Aartsbisschop van Mechelen-Brussel en Metropoliet van België heeft opnieuw en ongevraagd van zich laten horen (*). Dit maal in het religieuze weekblad Tertio, via een dubbelinterview met Marc Vervenne, Rector van de K.U.Leuven

Daarin pleit hij letterlijk voor meer openheid en vrijheid vanwege de kerk voor de zichzelf nog steeds katholieke universiteit noemende instelling. Hij pleit voor een blijvende dialoog tussen beiden. Hij verwijst hiervoor naar onder ander de H. Thomas van Aquino, die eertijds ook door sommigen vanuit de kerk werd bestreden.

Danneels zegt letterlijk: “De universiteit hoeft geen direct propagandamiddel voor het geloof te zijn. Zoals de mens ademt, maar zich niet voortdurend van de zuurstof om zich heen bewust is, zo baadt een katholieke wetenschapper in het geloof.”

Zijn uitspraken en de historische verwijzing zijn natuurlijk onzin. Niet dat het niet klopt, dat er vroeger kritiek was vanuit de kerk op de H. Thomas, toen die begon te publiceren. Maar deze kritiek richtte zich nooit op het feit dat de H. Thomas bestaande katholieke geloofswaarheden bestreedt of omzeilde in zijn denken en handelen. Daar bleef hij vanaf. Thomas heeft een aantal nieuwe inzichten geformuleerd of verdiept, die verder bouwden op deze waarheid.

Wat is er het geval in Leuven? Daar worden al jaren praktijken gevoerd, die in rechtstreekse tegenspraak zijn met de gevestigde leer van de Rooms-katholieke kerk. Het uitvoeren en propaganderen van abortus provocatus, euthanasie, biomedisch- en stamcelonderzoek op foetussen, en zo voort. In al deze gevallen is de houding van de kerk vast en zeker. Daar gaan niet plotsklaps andere, tegengestelde inzichten worden geproclameerd.

Punt is en blijft dat de K.U.Leuven al lang geen katholieke instelling meer is. Vanuit Rome wordt de laissez-faire politiek tegenover katholieke onderwijsinstellingen die de laatste decennia is doorgevoerd nu stilaan teruggedraaid. De K.U.Leuven ligt in de directe vuurlijn. Onder andere Mgr. Léonard van Namen is actief op dit gebied. Door onomwonden de kant van het vrije onderzoek te kiezen, en afstand te nemen van de geopenbaarde geloofswaarheid, kiest Danneels dus kamp. Het verkeerde kamp wel te bestaan. Maar dat is niet verwonderlijk voor iemand die de Belgische kerkprovincie zakelijk ‘managed’ als een volleerd topmanager. De fabriek moet draaien, het product is aan verandering onderhevig.

Gelukkig voor ons wordt Zijne Eminentie op 4 juni 2008 vijfenzeventig jaar, en mag hij eindelijk gaan genieten van een verdiende rust, en kan een ander beginnen aan het uitmesten van de zwijnestal, die onze kerkprovincie geworden is.

- Godfried Kardinaal Danneels in wikipedia

(*) Eind maart 1990 en de eerste dagen van april 1990 liet de kardinaal zich, ondanks de vraag van gelovigen, ongewenst niet horen, toen het Belgische parlement de abortuswet goedkeurde. Toen vond hij het niet nuttig zich publiek te moeien in de discussie.

Wat is het verschil tussen de E.U.(S.S.R.) en de U.S.S.R.?

Wijze woorden van Vladimir Konstantinovich Bukovsky, een dissident die vluchtte uit de voormalige U.S.S.R.. Hij vergelijkt nuchter de Sovjetunie met de Europese Unie, en stelt een beangstigend aantal gelijkenissen vast.

- Vladimir Bukovsky in wikipedia

“Wir stellen die Systemfrage.”

De Engelstaligen noemen het ‘the enemy within’. De Romeinen noemden het de vijand binnen de muren. Vandaag zijn de maskers afgevallen en kan men een naam erop plakken: Die Linke. Deze socialistische partij pur et dur werd in juni van dit jaar in de Bondsrepubliek Duitsland opgericht.

Het is de fusie van de PDS, de opvolger van de SED ofte de communistische partij van de DDR, en de WASG, een extreemlinks stuk ongedierte uit West-Duitsland. Op hun oprichtingscongres stelde de co-voorzitter Lothar Bisky zonder pinken: “Wir stellen die Systemfrage”.

In het naoorlogse Duitsland betekent dit slechts één ding, de democratische rechtstaat wordt in vraag gesteld.

In Duitsland is niet de extreme rechterzijde à la PDS het grote probleem, Die Linke is een veel groter probleem. Zij zijn vertegenwoordigd op federaal en deelstaatniveau, en dragen bestuursverantwoordelijkheid. Maar vooral, zij zijn cultureel aanvaard en hebben veel vrienden bij media en duidingsmakers.

Ik twijfel er dan ook niet aan dat vroeg of laat hun maatschappijbeeld in de E.U.(S.S.R.) zal doorbreken, zonder enig verzet van betekenis. De geesten zijn cultureel al gedraaid. Nu enkel nog de vorm nog aanpassen aan de inhoud.

- Die Linke in wikipedia